Jakiś czas temu, w przygnębiająco szarym Wrzeszczu, powstała kolorowa wyspa.
23 styczeń, 2008
2 kwiecień, 2007
Fotografia: permanentne kłamstwo czy dokument
Fotografujący zasadniczo dzielą się na dwie kategorie: fałszerzy, czyli twórców oraz dokumentalistów, czyli odtwórców. Z tym, że żadna z tych kategorii nie ma znaczenia pejoratywnego, a także każdy, kto fotografuje świadomie, może jednocześnie należeć do obu kategorii.
Czy ten portret jest dokumentem, czy może tylko oszustwem, które sugeruje odbiorcy coś zupełnie innego, niż jest w rzeczywistości?
Adam, chciał zbudować na Kaszubach ceglaną wieżę. (Adam of Ulster; wanted to build a brick tower in Kashubia.)
PS. Unfortunately, he has emigrated back to the UK.
PS2. Fortunately, he has re-migrated back to Poland.
23 luty, 2007
Guma arabska-fanaberia czy powrót do źródeł?
Wydawałoby się, że guma arabska, podobnie jak inne techniki swobodne (zwane czasem szlachetnymi), to kompletny przeżytek w dobie wszechobecnych syfraków. Ale szkoły fotograficzne ciągle uczą o gumie i jak ją robić. Czy to oznacza, że każdy szanujący się wykształcony fotograf musi umieć nie tylko grzebać w Photoshopie, ale powinien wiedzieć, jak zrobić emulsję i poprawnie wykonać gumowy obraz?
Przecież na obrazy gumowe nie ma w Polsce rynku. Nikt nie kupi zdjęć ślubnych, na których kolory nie biją w oczy 200-procentową saturacją, a kontrast jest co najmniej umiarkowany. Nikt nie zapłaci minimum 100 zł za obrazek, który być może wymagał kilkunastu, a może nawet kilkudziesięciu godzin pracy i powstał w jednym, góra w kilku egzemplarzach. Ludożerka na pewno gumy nie kupi.
Czy nie lepiej uczyć, jak w dwie godziny zrobić w Corelu szablon kalendarza, w który włoży się dowolną liczbę zdjęć przedszkolaków, a rodzice i tak kupią, bo jak nie kupić, skoro inni już kupili? A kasa wartkim strumieniem leci do kieszeni pana fotografa.
Czy to tylko fanaberia wymierających hobbystów? A może stetryczałe programy nauczania w naszych akademiach fotografii? A może jeszcze coś?
